Liberation

1. Early Cosmological Models Aristotle (340 BC): Argued that the Earth was a round sphere rather than a flat plate, based on observations like the shape of Earth's shadow during eclipses. Ptolemy (2nd Century AD): Developed a complete model with Earth at the center, surrounded by eight spheres carrying the heavenly bodies. It was adopted by the Christian church as it left room beyond the stars for heaven and hell. Nicholas Copernicus (1514): Proposed a much simpler model where the Sun was stationary at the center and the Earth and planets moved in circular orbits around it. 2. The Newtonian Era & Gravity Universal Gravitation (1687): Newton postulated that every body in the universe is attracted to every other body. This force is stronger the more massive the bodies are and the closer they are together. The Static Universe Problem: Newton realized that in a finite universe, stars should eventually fall together due to gravity. To avoid this, it was argued that the univers...

  At the start of this New Year, I resolved not to give any unsolicited advice—a habit I’ve held for a long time and one I wasn’t particularly proud of. Despite my efforts, I couldn’t resist sharing this, as I feel it might resonate with you. These are lessons I’ve tried to apply in my life that have profoundly changed the way I view the world. 1. The Analogy of Raavanudu (Raavan) and Ramudu (Great Ram) I can’t recall exactly where I picked up this analogy, but it has transformed how I perceive people and myself. How we should view others: We need to cultivate the patience and courage to be like Rama, who could see multiple heads in a person. Every human has multiple facets or “personalities.” If we fail to recognize this complexity, we risk generalizing or stereotyping them. By acknowledging and appreciating the different “heads” in people—their strengths, weaknesses, and nuances—we can foster deeper understanding and appreciate the harmony it brings to our existence. Ho...

  మొదట్లొ ఉన్నది కొందరు,  చివర్లొ ఉన్నది మరికొందరు. కొందరు పెరిగి, మరికొందరు తగ్గి. ఒకే నిచ్చన..... కొందరికి ఎదుగుదల, మరికొందరికి ఒదుగుదల. మొదట్లొ ఉన్న వారు కొంచెం ప్రయత్నం పెట్టి  ముందుకు వెల్లడంలో ఏం తప్పుంది? అలాగే, చివర్లొ ఉన్న వారు, అహం వదిలి,  మరళ వెనక్కి రావడంలో ఏం భాధ? అందుకే... అందరు ఒకే పుస్తకంలో ఉన్నా.. ఒకే పేజీల్లో ఉండగలడమే జీవిత సత్యమా??  

From my perspective, this book offers a comprehensive account of the life and legacy of Dr. B.R. Ambedkar. The first part of the book primarily focuses on his life, starting from his birth, the incidents of discrimination that he faced, his academic achievements, and his political career. It also covers his role as the chairman of the drafting commission and his rivalry with Mahatma Gandhi. However, I did feel that the book had a limited account of his childhood, and I expected it to delve deeper into this aspect of his life. The second part of the book mainly explores the legacy that Ambedkar carried and his ideas of equality, not just in terms of caste discrimination but also regarding class and gender discrimination. The book discusses his views on women's rights and his ideas on equality that transcend caste barriers. That being said, the book also highlights some of his flaws, such as his blind spot towards tribes and his views on Hinduism and Hindu society, which can be seen ...

 Devotion is not measured with the height of idols but with the weight in hearts                            not with the decibels of sound, but with the soothing empathy                            not with the expensive decoration, but with a bit of compassion                            not with the auctions, but with the actions toward needy The concept of celebrating the Ganesh festival as a social gathering was started during the freedom struggle by the leaders like Bala Gangadhar Tilak. The purpose of celebrations is to unite and educate Indians about the essence of freedom from British rule. India celebrated spectacular 75 years of Independence, and it still possesses many problems compared to British India. I hope this generation understand...

Once upon a time, there lived a King in a very vast empire. He ordered his soldiers to rob all the food grains from his people. The next day, people rushed to the King and pleaded with him to catch the robbers and get back their food grains. In desperation to get back their grains, they created a commotion, and many of the poor people died in the event. Several days have passed, and people started dying from hunger. One fine day the King came out of his court and said that he failed to catch the robbers, and he decided to donate his own food grains to the people. People went back to their homes elated and uttering "Long Live King!", "Long Live Kingdom!".  You all know where the food grains came from? -Prithvi Sangani

In the midst of the ongoing pandemic, it is undeniable that individuals are facing significant challenges both emotionally and physically. As someone who has observed the situation, I would like to express my perspectives on this crisis and the different parties involved.  It is widely acknowledged that the increasing number of cases and fatalities due to COVID has raised questions about who is responsible for controlling the situation. The public has been criticized for not following COVID protocols, while the Government has been blamed for not taking necessary actions to control the pandemic. However, I would like to approach this problem from a different perspective. As someone with knowledge of how the Government works, I believe it is essential to take a neutral stance on this issue. It is important to note that politicians do not run the Government; rather, they are the executive authorities. The bureaucracy or the "Sarkari babus" runs the Government, and these individu...

  ఆ  కాళ్ళకి  చెప్పులు  లేవు! ఆ  నడకకి  గమ్యం  లేదు! ఆ  చెమటకి  ఫలితం  లేదు! ఆ  చీకట్లకి  వెలుతురు  లేదు!                     నువ్వు  నాలుగు  వందల  కిలోమీటర్లు  నడిస్తే  ఎవరికి  కావాలి?           నువ్వు  ఆకలితో  అలమటిస్తే  ఎవరు  చూడాలి?           నువ్వు  తాకట్టు  పెట్టిన  శ్రమకి,  చివరికి  మిగిలిందేంటి?           నిన్ను  ఈ  లోకంలో  ఎవరు  చేరదీయరు           నిన్ను  చివరికి  చితి  మంటలు  కూడ  ఇష్టపడలేదు           అందుకే  కావొచ్చు  నీ  గట్టం  రైలు  పట్టాలపైన  ముగిసింది   ఆ  కాళ్ళకి  చెప్పులు  లేవు! ఆ  నడకకి  గమ్యం  లేదు! ఓ వలస కార్మికుడా! కాస్త పదిలం ................ ...

  ఎవరు   నువ్వు ?   పిడుగులకి , ఉరుములకి   జంకని   నిర్మలమైన   పుడమివ ? లేక ,  సముద్ర   గర్భాన   అనంతమైన   ఒత్తిడికి   గురైన   రత్నానివ ?   అనేక   సంపదలు   దాచుకున్న   అడవివ ? లేక   అరణ్యంలొ   అగమ్యగోచరముగ   మారిన   కామ్రేడ్  వ ?   విశాలమైన   ఈ   విశ్వాన్ని   నోటిలొ   దాచుకున్న   శ్రీక్రిష్నుడివ ? లేక   ఈ   జిత్తులమారి   అంతర్జాలపు   వలలొ   చిక్కిన   చేప   పిల్లవ ?   జల   జల   పారే   నదీ   ప్రవాహానివ ? లేక   నీ   కాళ్ళను   భూమిలోనే   పాతిపెట్టుకున్న   తిప్పవ ?   గుడి   ముందు   కూర్చున్న   పిచ్చివాడివ ? లేక   దేవుడి   ముందు   నిల్చున్న   పూజారివ ?   సంబంధ - భాందవ్యాల   కారాగారంలొ   పడిన   ఖైదీవ ? లేక   జీవిత   సత్యాన్ని   వివరించలేని   ఋషివ ?   ఎవరు   నువ్వు ?      ...

ఏదో శక్తి నా గొంతును నలిమేస్తుంది, ఆ శక్తి చేత నా గళం అణచివేయబడింది, నా గళం క్రుంగి పోయింది , ఆత్మ విశ్వాసం కోలిపోయింది, మూగదైన నా గళం ఎన్నో రోజులు తపస్సు చేసింది, బహుశా ఈ శక్తే నన్ను ఇంట్రోవెర్ట్ చేసిందేమో,   తపస్సు  ఫలించింది , గళానికి ' చేయి ' సాయం చేసింది, గొంతుకలోనుండి రావాల్సిన గేయం, చేతిపైనుండి అక్షరంలా మలుపు తిరిగింది, ఒక నదిలా ప్రవహించింది , చివరికి సంద్రముతో మమేకమైంది, ఈ రాతలు ఎవరో తల రాతలు మార్చాలనే సదుద్దేశం ఈ చేతికి లేదు, ఈ రాతలు నా తల రాతలు మారుస్తుంది అనే స్వార్థముంది. - Prithvi Sangani

    If you ask me the greatest question, why the human being is evolving or devolving? The only answer I can give is by making relations. Relationships are always an important rather vital part of human beings. In my opinion, human beings cannot be easily evolved without having relation. The term relation here is not necessarily the relation between two persons or many persons. It can be anything that binds you to something, like a rope tied onto a bull, and it, in turn, is hooked to a pole to keep itself from running away. Human success verily depends on the way he deals with relations. There are many instances in our evolutionary stories of how it was important for humans to take forward their course of life. In Ramayana, Dasaratha's wife wanted Rama (Stepson) to exile to crown her son as a king. Here, one can observe the selfish trait that the relation has imposed on Kaikeyi to make her son the ruler and crown him as the king. Nevertheless, her son Bharatha did not accept t...

                             Being alone is something that makes a human a true hero. It makes humans learn many things while being alone. When they face chaos in life, many people should take some time and get into solitude rather than responding to it. When in silence, we tend to speak to ourselves. Once it is achieved, then it is something that gives us clarity in thought and our actions. That is the way we approach the solutions to the chaos happening around us.                         Inculcating this silence within ourselves makes us the person of clarity. It is something like in a lake when the water is still so afresh that you can vividly see the bed. Once you start practising this silence, you can make others understand anything in just a single word or a sentence rather than making prolonged and fruitless conversations.     ...

అమ్మకి  ప్రసవించేటప్పుడే  నొప్పులు, కాని  నాన్న  ఇరవై  ఏళ్లగా  నొప్పులు  భరిస్తూనే  ఉన్నాడు, ఎందుకో  గాని  నాన్న  ఓడిపోయాడు.... అమ్మ,  చిన్నప్పుడు  గోరుముద్దలు  తినిపించేది, కాని  నాన్న  వ్రేళ్ళు  పట్టి  నడిపించాడు, ఎందుకో  గాని  నాన్న  ఓడిపోయాడు.... అమ్మ,  తప్పు  చేస్తె  తిట్టేది, కాని  నాన్న  తప్పు  చేస్తె  గట్టిగా  శిక్షించేవాడు, ఎందుకో  గాని  నాన్న  ఓడిపోయాడు.... అమ్మ,  పిల్లలు  కడుపు  నిండడానికి  తాను  పస్తులుండేది, కాని  నాన్న  తనను  తినమని  తన  మిత్రుడు  ఇచ్చిన  మిఠాయిని  జేబులో  దాచుకొని, ఇంటికి వచ్చి పిల్లలకిచ్చాడు, ఎందుకో  గాని  నాన్న  ఓడిపోయాడు.... అమ్మ, గుమ్మం ముందు నిలబడి పిల్లల్ని బడికి సాగనంపేది, కాని నాన్న మాత్రం కిటికిలోనుండి చూసి ఆనందించేవాడు, ఎందుకో  గాని  నాన్న  ఓడిపోయాడు......

ఎక్కడుంది మనశ్శాంతి, ఎక్కడుంది మనశ్శాంతి వేసే అడుగులలో దాగివుందా? లేక ఆ అడుగుల వెనక ఆలోచనలో ఉందా? ఎక్కడుంది మనశ్శాంతి, ఎక్కడుంది మనశ్శాంతి రాసే చేతిలో ఉందా? లేక దాన్ని నడిపే మెదడులో ఉందా? ఎక్కడుంది మనశ్శాంతి, ఎక్కడుంది మనశ్శాంతి నేర్పిన చదువులో ఉందా? లేక నేర్పించిన సంస్కారంలో ఉందా? ఎక్కడుంది మనశ్శాంతి, ఎక్కడుంది మనశ్శాంతి మనస్సులో శాంతి ఉందా? లేక శాంతిలోనే మనస్సు దాగి ఉందా? ఎక్కడుంది మనశ్శాంతి, ఎక్కడుంది మనశ్శాంతి

ఒక పదహారు యేండ్ల అమ్మాయి తన నాన్నతో ఇలా  సంభాషించింది...... అమ్మాయి: నాన్న , ఎన్నో రోజులు నుండి  ఒకటి అడుగుదాం అనుకున్నాను అడగొచ్చా? నాన్న: చెప్పు తల్లీ, అడుగు ఏంటో? అమ్మాయి : మీరు నాకు జూనియర్ కాలేజి వెళ్లాలంటే భయం వేస్తుంది అంటే, అక్కడ టీచర్స్ నాన్న వయస్సు ఉంటారు , నాన్న లాగ చూసుకుంటారు, నీకు నాన్న అంటే ఇష్టమే కదా ? నా లాగనే చూసుకుంటారు  , భయపడకు తల్లీ అని చెప్పారు కదా?  నాన్న: ఔను తల్లీ. అమ్మాయి: వాళ్ళ వయస్సు మీ అంత ఉండటం నిజమే. కానీ , వాళ్ళ చూపు మాత్రం ఇబ్బందికరంగా ఉంది నాన్న, అందులో నా ఫ్రెండ్ స్వేత్చా వాళ్ళ నాన్న కూడా ఉంటాడు , అయన చూపు కూడా ఇబ్బందిగా ఉంటుంది నాన్న.  భయం వేస్తుంది నాన్న కాలేజి వెళ్లాలంటే , అని ఏడ్చింది. అమ్మ మాత్రం ఎప్పుడు భయటకు వెళ్లిన, అన్నయ వయస్సు ఉన్న వాళ్ళతో, తన కొడుకులా సంబాషించేది, కానీ మా సార్లు అట్లా ఎందుకు లేరు నాన్న? స్వేత్చా అని తన బిడ్డకి పేరు పెట్టారు కానీ, ఒక అమ్మాయికి నిజమైన స్వేత్చా ఇవ్వగలిగాడా? నాకు చదువుకోవాలని ఉంది నాన్న, కానీ కాలేజి వెళ్లాలంటే భయం వేస్తుంది.  తప్పు ఎవరిది నాన్న? నువ్వు కూడా...

I see her weep every day on her chair for us not having a child. Though our religions are not the same, we stepped out from the traditional comforts and stood for each other. In the beginning, our parents are not comfortable with our decision. We broke the walls of misunderstanding and proved our love to the parents, and made them change their mind. It's been 10 years since we married. The only thing which pinches our heart is us not having a child. Doctors say that she is having a Uterine Malformation. Grief shadowed us from all over and choked us into hell. Nothing made us happy again. It not only disturbed our lives but made a huge impact on our parent's life. Those were the days where the Holy writings were misinterpreted and people fighting for unknown results. It is then where the innocent people lost their lives in this war of ignorance. It is then, where the human has lost his senses and turned out into a wild animal. It is then where the nation’s peace and ...

Like the petals of a lotus flower, our thoughts keep pointing to various directions, searching for the end answers. Each time we think and experiment, we end up contradicting the previous thought. This is how we experience and travel the path of life. Despite having different geometrically aligned petals, it makes the flower look beautiful and complete. Likewise, the thoughts in us make us Unique and complete. These are some of my Short writings on different aspects of my life.  #1 Caterpillar struggling to climb the hills of 2015. In its expedition, it rocks and rolls, slides down. It still tried hard to reach the cliff. Along its journey, it transformed into a pupa and slowly started developing its wings. It happened to face a threat from ants and snakes. Nevertheless, it did not lose hope in reaching the cliff.  Finally, it has reached the cliff and was ready to fly into the sky. It remembered all its hard work and was proud of its great power of hope and patienc...

I see her beautiful face with very round eyes, which I couldn’t stand. I was deeply drowned in her blissful eyes; the only thing I remember in this world is her, and the rest I find difficult to recollect and remember. The rest of this world was like a dream for me. I can see her waiting for me, to feel me. All I remember is her eyes and nothing else. She was wearing a yellow gown and watering the rose plants in her garden with her eyes kept waiting for me and frowned face showing despair. I still can’t believe these people call me insane, a Schizophrenic, and some call me an illusionist. Suddenly I was awakened by the nurse; she always smiled and asked me whether I had the same dream again? I gave the nod and went to the washbasin, I observed my eyes in the mirror, and they weren't lying like everybody out there about my dream. One of my nurses told me that I’m always fine and had nothing severe in my mental history; she also told me that a conspiracy laid on me to keep o...